to top

De kroeg, de tuin en de deeleconomie.

IMG_2365.JPG

Zaterdagmiddag, heerlijk in de kroeg, wit wijntje, nootje en de week doornemen. En ha gezellig, komt een vriendin binnenwandelen. Ze heeft haar schoonmoeder van 82 aan de arm. Drie dikke kussen en een diepe zucht. “We komen even uitrusten van onze tocht naar het tuincentrum.” “Hoezo dat?” vraag ik nonchalant langs mijn neus weg. Ze begint haar moeizame gang te beschrijven van begin (het regelen van een rolstoel) tot eind, schoonmoeder in een soort oerwoudrolstoel, beladen met planten en zij manoeuvrerend erachter, met in één hand een plant en aan de andere de rolstoel. Smalle paden tussen de planten en er was niemand die haar even had geholpen en bij de kassa was zij het die lastig was met haar beladen plantenrolstoel.

Woensdagavond met twee vrienden in de Harbourclub Amsterdam. Een belevenis op zich omdat, toen ik in een totaal leeg restaurant (360 plaatsen) een tafeltje van drie vroeg, men daar niet zeker van was en ik een kaartje kreeg met daarop een nummer en de mededeling dat ik dat een half uur later moest overhandigen aan de gerant en dan zou het misschien gaan… Je moet er iets voor over hebben om hip en trendy mee te doen. Overigens voortreffelijk eten en dito bediening. Maar goed, één van die vrienden was zijn tuin aan het aanleggen. Hij vertelde dat hij die ochtend een grondboor bij een tuincentrum had willen huren maar dat kon tot zijn stomme verbazing, ook na aandringen niet. En ondanks zijn volle plantenkar is hij naar een ander tuincentrum gegaan die wel wilde verhuren. “De planten waren duurder maar in totaliteit was ik beter uit.” En met een brede grijns: “en duurzamer”. Zomaar twee voorbeelden van afgelopen maand. Ze staan echter wel voor twee trends: steeds meer ouderen die we ook goed moeten blijven bedienen én een samenleving die niet meer alles wil kopen maar ook wil lenen of delen. De veelgehoorde term: deeleconomie.

In dit kader heb ik ook Jan Rotmans, professor transitiekunde, gehoord. Hij stelt dat wij niet leven in een tijdperk van verandering is maar in een verandering van tijdperk, vergelijkbaar met de industriële revolutie tussen 1850 en 1900. In zijn blog van 15 april jl. valt te lezen wat die transitie inhoudt en als hij dit allemaal heeft beschreven ( de van een centraal geleide, top-down gestuurde naar een decentrale, bottom-up samenleving) eindigt hij met te zeggen dat deze hervorming op alle terreinen nogal wat vraagt van ons allemaal. Deze ultieme transitie van Nederland start volgens hem met een fundamenteel debat over de vraag: in wat voor soort samenleving willen we eigenlijk leven en in wat voor soort economie willen we ons geld verdienen? En dit moeten wij ons als tuinbranche ook afvragen en er in gedeelde verantwoordelijkheid iets mee doen!

Brenda Horstra

Leave a Comment